Je bent jong en je wilt wat aandacht. Je gelooft in jezelf en wilt dat anderen dat ook doen. Je beantwoordt aan alle criteria die van jou min of meer een mens maken en dus … ga je op zoek naar aandcht, respect, erkenning. En je gelooft dat je dat kan via een blog? Daar zijn die ’sociale netwerken’ toch voor?
Als je liever alleen bent en in een stil hoekje van de wereld gelukkig wilt worden, dan is de blog echt niets voor jou. Tenzij je die blog vakkundig afsluit voor bezoekers – wat kan – maar dan had je evengoed met Kerstmis een Moleskine op je lijstje kunnen zetten en alleen in je kamertje ’s avonds je ‘lieve dagboek’ kunnen bewerken. En, pas op, er zijn er die dat doen en met veel succes.
Daarom lees ik ook graag blog-tips. Amusant om te zien wat mensen doen om wat meer op te vallen en link-aandacht te krijgen. Maar voor echte beginners geef ik graag wat ideeën mee die stammen uit 25 jaar ervaring. En geloof me: ze werken. Maar ze hebben ook nadelen. Die zal ik aanstippen als we zover zijn. Follow-me, zou ik zo zeggen.
Eerste regel: let op het effect van je woorden
Stel: je wilt wat lol gaan trappen via een toffe blog en je denkt eraan de wereld te verrijken met je spitante en zeer gezouten mening over politiek, samenleving, de wereld van het entertainment, de ‘anderen’, qua.
Gouden regel en altijd onthouden: publiceren onder je eigen naam kan hierbij zeer gevaarlijk zijn. Zo heb ik het in het begin van de opkomst van de sociale netwerken meegemaakt dat een vrouw op haar blog openlijk en met naam en toenaam schreef over haar emotionele belevenissen in het Antwerpse uitgaansleven. Dat deed ze onder haar ‘echte’ naam, met verve en met vernoeming van plaatsen, data, uren, en de echte namen van contacten enzovoort. Blijkbaar had ze iets fundamenteels niet echt in de gaten. Tot ik haar een mailtje stuurde om haar erop te wijzen dat ook anderen die blog konden lezen. Volgende dag was haar blogje weg en sindsdien heb ik nooit meer van haar gehoord of gelezen. Of toch niet onder dezelfde naam. Gelukkig maar!
Je zieleroerselen op straat gooien maakt je bijzonder kwestbaar. Publiek maken wat je doet, denkt en gelooft, je ‘mening’ geven op vanalles en nog wat stelt je ‘bloot’ aan kritiek en meningen van anderen. En dat kan soms tot vreselijke toestanden lijden. Je moet al een behoorlijk sterke persoonlijkheid zijn om de tegenwind en de verwijten, de harde kritiek en de aanvallen te verwerken. En geloof me: de mensheid is niet echt vergevingsgezind. De meeste lezers doen niets liever dan anderen onderuit te halen, want daarmee kunnen ze scoren. En geloof maar niet dat ze zich zullen inhouden.
Denk dus goed na! Als je gelooft dat je best onder je eigen naam – met heel veel informatie over wie je bent, wat je verlangt, … waar je woont, waar je werkt – gaat publiceren, vergeet dan niet dat je je zieltje aan ‘t blootgeven bent en daar voor altijd de gevolgen van zal voelen. Eens een bepaald imago aan je kleeft, schud je dat nooit meer af. Geloof me.
‘t Beste kan je even nadenken over het creeëren van een ‘pseudoniem’, een ‘avatar‘ of een ‘typetje’. Het voordeel van zoiets is dat je dat persoontje allerlei karaktertrekken, kenmerken (mentale en fysieke) kan meegeven die het toelaten zich bijzonder scherp te profileren. Die in discussies en controversiële materies radikaal en uitgesproken kan zijn. En radikaal zijn leidt tot aandacht en reaktie. En dat wilde je toch? Zo scheppen cartoonisten, stand-up comedians, artiesten soms een ‘persona‘ waarmee ze de wereld instappen en die ze in haar/zijn plaats allerlei dingen kunnen laten doen die ze als ‘echte’ mens zelf nooit zouden durven.
Maar zorg er wel voor dat je geen ‘plat’ figuurtje maakt. Zo’n ‘avatar’ moet wel degelijk een eigen identiteit hebben. Hij of zij moet wel duidelijk herkenbaar zijn, maar mag ook weer niet te ‘banaal’ of te ‘alledaags’ zijn. Anders gaat ie even snel vervelen als alle anderen. Hij/zij moet ook stemmingswisselingen kennen, twijfels, enfin … een beetje een echt ‘profiel’ hebben.
Maar het voordeel van een ‘avatar’ is dat ie niet echt te veel en te lang nadenkt over al die dingen. Hij/zij kan nogal snel reageren en ‘vanuit de heup’ schieten, intuïtief reageren. Dat mag, dat vergeeft men een ‘cartoonfiguurtje’ wel. Een echt mens komt daar niet mee weg!
Ga dus even rustig zitten, neem een blad papier en schrijf in een aantal lijnen en in grove trekken het karakter-plaatje van je figuurtje neer. Wees creatief en vindingrijk. Niet te gauw tevreden zijn! Vraag raad aan vrienden en vriendinnen! Probeer hem/haar een beetje uit. Wat denkt ie, hoe staat ie in ‘t leven, wat doet ie, hoe intelligent is ie, hoe ziet ie eruit, … wat denkt hij over dit en dat? En hoe reageren anderen daarop? Luister goed naar de reakties van vrienden, zij ervaren je figuurtje nu als een echt persoontje en zullen je heel snel duidelijk maken wat er geloofwaardig, boeiend en lullig aan is.
Als je denkt dat je iemand hebt waarmee je aan de slag kan, zorg er dan ook voor dat je figuurtje bereikbaar is. Geef hem/haar een eigen email-adres, een ‘look’, desnoods een CV en een verleden. Werk je ‘typetje’ uit tot het een echte persoon lijkt. Niet dat je dat allemaal onmiddellijk moet doen, maar bereikbaarheid en individualiteit zijn belangrijk in blogoland. Je moet onder je nieuw gevonden identiteit kunnen posten, reageren op andere posts en wat dies meer zij.
BELANGRIJK EVENWEL: vergeet niet dat je ten allen tijde verantwoordelijk bent en blijft voor wat je nieuwgevonden ‘persoontje’ doet! Je kan hem/haar dan wel een paar straffe toeren laten uithalen, je bent en blijft verantwoordelijk voor de woorden en handelingen van je spliksplinternieuwe creatie. Stommelingen die dat vergeten gaan soms op het net tekeer alsof er geen morgen bestaat, om dan alleen te ontdekken dat ze ’s anderendaags van het net afgesloten worden. Je internet-provider weet immers heel goed wie achter je ‘figuurtje’ schuilgaat. En juridisch-technisch ben jij diegene die de stappen van de ’schuinsmarcheerder’ zal betalen. Men weze verwittigd!
EN ZO MOGELIJK NOG BELANGRIJKER: let op de gevoelens van mensen! Accepteer nooit dat er meer ‘persoonlijke’ verwachtingen groeien tussen je ‘karaktertje’ en je publiek. Maak altijd subtiel duidelijk dat je ‘avatar’ niet echt bestaat en het niet aankan of -durft om ‘intiemer’ te zijn. Sommige mensen zijn heel erg op zoek en gaan zo ver ‘intiem’ te willen zijn met een ‘contact’. Aanvaard zoiets nooit, maar doe het wel fijngevoelig. Reageer niet bot op ‘uitnodigingen’, maar gebruik je creativiteit en wees duidelijk. Je kan namelijk ook psychologische schade veroorzaken en dat wil je niet! De keuze van een ‘avatar’ kan daaromtrent en van bij aanvang al heel veel zeggen! Denk daar aan. Er zijn al meer mensen gestrand op onmogelijke toestanden door zich een al te ‘liberale’ tweede persoonlijkheid aan te meten.
Later meer …
Technorati Tags:
Networking, Sociale Netwerken
Tags: belgië• blogland• blogoland• blogosfeer• maken• manieren• praktisch tips
Recente commentaar